Pages

LASKAR PELANGI - NIDJI




inspirasi hati ini bermeditasi daripada alunan irama merdu LASKAR PELANGI yang merimba roma-roma sanubari. 


mimpi adalah kunci


untuk kita menaklukkan dunia





telah hilang

tanpa lelah sampai engkau

meraihnya





laskar pelangi

takkan terikat waktu

bebaskan mimpimu di angkasa

raih bintang di jiwa




menarilah dan terus tertawa

walau dunia tak seindah surga

bersukurlah pada yang kuasa

cinta kita di dunia



selamanya...



cinta kepada hidup

memberikan senyuman abadi

walau ini kadang tak adil

tapi cinta lengkapi kita




laskar pelangi

takkan terikat waktu

jangan berhenti mewarnai

jutaan mimpi di bumi




menarilah dan terus tertawa

walau dunia takseindah surga

bersukurlah pada yang kuasa

cinta kita di dunia




selamanya...




Ini adalah lagu kenangan antara mat puisi dan si dia sebagai sahabat sejati buat selama-lamanya. mat puisi da booked dia utk menjadi first man mase mat puisi kahwin nanti. insyaAllah.. ;).

jika anda ingin menjadi sahabat mat puisi, hayatilah lagu ini. semua kehendak mat puisi terkandung dalam lagu ini mahupun tersirat dan juga tersurat. :)



sayang aku hanya pada mu tidak dapat ditimbang tara walau lautan itu kering airnya, dan jika ia menjadi sebuah pulau, tetap tidak dapat menandingi ketulusan hati ku untuk mu.. 


--metafora hati untuk sahabat-sahabat yang disayangi-

sahabat. kaulah segalanya.!

tadi mat puisi ada telefon seseorang insan. memang selalu telefon dia ni. kalau dia ada masalah, mesti telefon. kadang-kadang tu, kalau dia tak ada masalah, mat puisi telefon jugak. sebab sayang sangat kat dia ni. kalau nak tunggu dia yang telefon, jangan harap.!.. pemalas.!

apa yang buat mat puisi ambil berat sgt dekat dia ni?..

~~~~~~

kisahnya berlaku ketika mat puisi berada di alam matrik. mula-mula kami hanyalah seorang kawan sahaja. tetapi segalanya berubah apabila mat puisi berjanji ingin membantu dia untuk meningkatkan pointer yang merudum ketika di semester satu.

janji itu wajib ditunaikan..!

mat puisi memang tak boleh lihat kawan-kawan termenung keseorangan. mesti nak tolong. jadi, mat puisi la yang sentiasa membantu dia. baik dari segi pelajaran, mahu pun kekuatan jiwa. kalau dari segi pelajaran, sebut sahaja subjek apa, semua mat puisi mampu tolong.
  • matametik?.. mat puisi paling minat.
  • ekonomi?.. mat puisi rajin gila buat homework ni. notes sendiri, memang penuh satu buku.
  • perakaunan?.. seriously, sangat senang. lain gila dgn akaun masa ijazah ni.
  • prinsip perniagaan?..so-so je. sbb memang tak suka hafal. byk sgt benda merepek..;)..
jadi, mat puisi dapatlah membantu si dia ni walaupun kadangkala pernah putus asa sebab dia ni,

1. degil. tak pernah dengar cakap mat puisi. kalau mat puisi suruh dia buat homework, mesti dia tak buat.

2. selalu melayang-layang kalau belajar. contohnya mcm ni, kalau tgh nak study sama2, mesti dia akan setting ntah hape2 kat laptop die, pergi bilik kawan, ngantuk la, main psp, kemas baju, dan macam-macam lagi

3. kalau ajar tu, tak tahu la dia faham ke tak. muka dia mcm faham, tapi kalau tanya balik, kadang-kadang dpt jawab, kadang-kadang tak dpt. tapi dia memang faham kalau mat puisi yang ajar.

4. dia tak pernah nak menghargai apa yang mat puisi buat. mcm2 mat puisi buat utk dia. dia tetap dgn muka seposen dia. mat puisi bukan apa, mat puisi tak mengharapkan balasan, tapi mat puisi just nak sgt dia cakap TERIMA KASIH kat mat puisi. ;)..

mcm tu la perangai dia ni. penat mat puisi marah. sampai mat puisi mencarut kat dia. terkejut dia. padan muka dia. hahaha.. pernah tu 1 minggu mat puisi tak jumpa dia langsung. sampai org selalu tanya, kembar kau mana?.. mat puisi jawab, da mati.. hahaha..

yelah.. mana tak nya, ada 1 hari tu, dah nak dekat2 exam, dia sibuk plak main psp. mat puisi ajar, dia buat2 tak tahu je. habis mengamuk hari tu. sepanjang study week, mat puisi tak tegur dia langsung. memang rasa bersalah dan berdosa. INI SEMUA SEBAB JANJI..!. nasib baik mat puisi dah sampaikan banyak ilmu dan amanat sebelum hari pergaduhan tu. so, kiranya, ilmu di dada dia tu banyak la juga. nasib baik kawan-kawan dia tolong.

hmm... hari exam. kami berbaik semula. dia yang pergi sendiri di meja mat puisi. mat puisi memang dah keraskan azam tak nak lagi tengok muka dia. tapi, dalam hati, sayang dan rasa bersalah tu tetap tinggi. dia yang minta maaf kat mat puisi. dia tahu bahawa dia bersalah sebab mat puisi sendiri yang bagi tahu seorang kawan kuliah dia yang mat puisi betul-betul marah dekat dia. then, dia minta maaf.

apabila mat puisi tanya sebab dia tak cari mat puisi langsung sepanjang satu minggu tu, nak tahu dia cakap apa?..

''la... aku tak nak la kacau kau. kan dah nak exam. kau mesti nak study'',
jelas dia dalam keadaan yang tidak bersalah.

otak dia. aku senyap ni sebab kau. sebab kau. aku tetap dengan janji aku. wajib aku tunaikan. tapi kau..........

takpe lah.. benda dah berlaku.

hey.,, exam sem 2 kat KMKN tu pun da habis. nak dijadikan cerita, pointer dia naik dgn mendadak. berapa ntah dia dapat.. da lupe. tapi sgt2 mendadak ok.!. nak bercerita lagi, buat sekian kalinya, dia ckp TERIMA KASIH kat aku..!. rasa terharu sgt hati aku. sumpah..!.. lebih-lebih lagi mama dia telefon aku, dia ucapkan terima kasih sbb sanggup tolong ajar si dia ni dan bersabar dgn perangai dan kerenah dia ni..

tettt..!!.. minta maaf mak cik. sebenarnya, dah banyak kali hilang sabar dgn dia ni. huhuhu.. sama-sama mak cik..

~~~~kehidupan berlalu. kami masuk u masing-masing~~~~

takdir tidak membenarkan kami bersama-sama masuk u yang sama.. huhuhu

nak tahu apa yang si dia ni cakap dgn mat puisi?..

'' amri, aku tak jumpa la kawan yang mcm kau. kawan yang dpt bantu aku study dan bimbing aku. tak jumpa kat sini''

dan nak tahu apa mat puisi ckp?..

''padan muka kau. kan aku dah sumpah kat kau yang kau tak akan jumpa kawan yang sebaik aku masa kat u nanti sbb aku adalah aku. aku lain dari org lain'', jelas mat puisi.,

**dari lidah, memang gembira, dari hati, sebenarnya mat puisi menangis terharu.**

sahabat, nak tahu tak sebab apa saya sayang sangat kat awak,

sebab saya senang bersama dgn awak dan awak dapat terima seadanya saya. segala rahsia kita, kita simpan buat selama-lamanya k. ;)

p/s:: mat puisi akui bahawa sahabat mat puisi ni sebenarnya seorang lelaki. ramai kawan-kawan mat puisi dah tahu pun. cuma mat puisi tak pernah paparkan kepada public. :).

hello.. tak salah sayang-menyayangi sesama lelaki ok..!!

kalau kalian nak tahu sapa insan itu, bukalah FB mat puisi. huhuhu.. sorry,. x bole nak letak gambar dia di sini. bahayeeeee....... (kata Iwan, AF8)

tata..;)

updated :: atas permintaan ramai, :) biar mat puisi beritahu sahaja siapa dia. tapi berdasarkan gambar. ;) nama?.. teka sendiri.


makan.. makan.. makan.. eh.. polis..!!

dalam perjalanan bersama dua mentibang laut bersama kambing-kambing bandar, menyimpan hajat untuk menyantap jamuan dirimba tiba-tiba............

E h..eh.. silap dialog la pule mat puisi ni. ingat kisah anak aladin bersama gembala kambingnya ke.. hahaha.. bukan la.. sebenarnya, mat puisi bercadang nak pergi makan kat restoran murni, SS2, bersama kawan di UM, sidi dan kawan mat puisi masa kat KMKN, sai. tibe2 la pula kan c sai ni ada akak kandung dia yang bernama akak kepada sai. (x tahu nama sebenarnya..hahaha) kami pergi menaiki dua moto kapcai. ok la tu kan..

mat puisi ingat, sebelum pukul 12 malam ni, tiadalah roadblock dari pihak polis disepanjang jalan dari KK9 ke seksyen 14. so, dgn beraninya, mat puisi lalu je jalan tu..

alamak..!!.. tiba-tiba kelipan lampu biru menyilaui mata kami. Oh My Allah, ada roadblock. terketar-ketar lutut mat puisi apabila kami disentak untuk memberhentikan kenderaan kami ke tepi. biasalah, mat motor seperti mat puisi ni mesti kena tahan.

''der, kami bukan mat rempit der. memang kami mat motor, tapi dalam hati, ada taman der'' lebih kurang la petikan Sam dalam Adnan Sempit. x betul kot. miahahaha..

ic, lesen, dan roadtax mat puisi keluarkan. sai dan kakaknya, dah lama lepas. mereka tunggu di hadapan. tergamam lihat kebengisan polis tu. tertera nama di seragam birunya, AMRIE. eh, samalah nama kita..! handsome plak tu. ehem3.. org yang bernama AMRI memang mcm ni ea.?.. :D

berbalik kepada kisah menyayat jantung.! memang sgt2 takut pada masa tu sebab utk pengetahuan, lesen mat puisi dah lama mati. 'P' tak tukar-tukar lagi. dalam fikiran, sibuk mencari alasan mcm mana nak ckp dekat encik amrie tu. :)

lepas tu, dia terjah, ''eh, lesen kamu da mati ni. kenapa tak tukar-tukar lagi?''

''err..er... ehem...ehem.. saya tak tahu la encik di mana cawangan JPJ yang terdekat. '', bias jawapanku. padahal, senang je nak pegi pejabat JP tu. ada je dekat PJ Walk tu. tapi, MALAS.!

encik amrie merengus, '' awak tahu tak, awak akan dikenakan saman sebanyak RM450 sebab TIDAK PAMER LESEN P, TIDAK RENEW LESEN, DAN TIDAK MEMPUNYAI PERLINDUNGAN INSURANS.''

tamparan hebat tepat ke arah mat puisi. ''mana aku nak cekau rm450 ni. saman yang lepas pun tak lunas lagi, nak bayar saman yang ini pula'', bermonolog. senyuman biskut mayat aku lemparkan kepada abang ensem, amrie tu. huhuhu..

tunggu punya tunggu, nasihat demi nasihat, biskut mayat pun da habis, tinggal kopi kelat sahaja yang tinggal, encik amrie berkata,

''baiklah amri. saya beri awak peluang. esok awak janji pergi renew lesen dan pasang 'p' di motor awak. tetapi dengan syarat''.

bisik mat puisi,''syarat apa pulak ni''

''awak mesti belikan kami 7 bungkus TEH O LIMAU AIS untuk kami. kami pun dah penat berdiri dari tadi. boleh tak?'', tegas encik amrie. kadangkala, terselit lucu di wajahnya.

''alamak. dia ni betul-betul atau main-main?'', kekeliruan di situ. ''betul ke ni encik?. kalau betul, saya pergi beli lepas saya makan nanti'', mat puisi pening sedikit.

macam mana ni. kang kalau tak beli, habis duit nanti kena saman. buatnya segala rekod mat puisi telah dicatit. sebab ternampak juga tadi mereka seperti sedang merekod sesuatu di atas buku yang kelihatan seperti BUKU SAMAN. aduh, di dalam dilema sebentar.

encik amrie melepaskan mat puisi pergi. fuh, selamat tak kena saman. tapi, situasi sebentar tadi betul-betul membuat mat puisi terkeliru. nak belikan atau tidak. tidak mengapa. perjalanan untuk mencekik tetap diteruskan. mat puisi tetap mengetuai rombongan ke murni, ss2. makan tetap makan.

sesudah sampai. perbincangan bermula.

topik= belikan mereka air atau tidak?.

kakak kepada sai memberitahu, tak perlu la. takkan lah mereka sanggup nak suruh beli air. mereka bergurau sahaja. jadi, kami memutuskan untuk tidak membeli air tersebut untuk Encik Amrie dan rakan setugasnya. minta maaf. duit tiada. huhuhu

hey, mat puisi terfikir! betul juga. sedangkan yang menerima rasuah berdosa, inikan pula yang memberi rasuah. lagilah berlipat kali ganda dosa yang diterima. hati terlintas, walaupun hanya segelas air untuk mengisi ruang kehausan, jika ia hadir tanpa kerelaan si pemberi dan semata-mata untuk menutup kesalahan yang sepatunya diberikan hukuman, memang jelas itu rasuah.

tetapi, andai keperimanusiaan yang menjadi ukuran?. mat puisi kasihan melihat mereka. sanggup kehausan demi berkhidmat kepada negara tercinta. tetapi kita sewenang-wenangnya membangsati mereka. KASIHAN TAU..!!. tidak mengapa abg polis, mat puisi sentiasa menyokong kalian..!!

so, moral of the story, esok nak kena renew lesen secepat mungkin. or nak tangguh lagi?.. hua3.. n then, cintailah sesama kita. eh. ada kena mengena ke?.. hahaha...

sekian.. nak buat puisi la malam ni..!..;)

wow..! rupa-rupanya aku kerja part time la selama ni..


D ari dulu cakap dengan mak, nak kerja lepas abis spm n matrikulasi, tapi mak mat puisi ckp, buat apa adik. adik duduk rumah je, abah dah bagi dua tiga ratus dlm dua minggu. cukup la tu. --pujuk mak-- pandai pujuk betul mak ni. ok, adik mengalah. :)

tapi kan mak, sebenarnya, anak mak ni da pandai cari duit sendiri. dri dulu lagi. just bukan kerja tanpa gaji tapi duit tu adalah hak kami kerana kami lah boss nye. huhuhu.

~~~~kenangan~~~~

kisahnya berlaku semasa di matrik. mat puisi, siti fitryah, faizah petom, dan masni mengajak mat puisi utk menceburi bidang ini. mula-mula rasa keberatan. betul.! tapi, lama-lama, kami mulakan dengan modal yang sangat2 kecil. RM30 seorang. itu pun mereka yang bayarkan utk mat puisi. huhuhu. untung nye jgn cakaplah. kalau dikompaunkan, adalah mencecah RM1500 seorang. hello.. itu dah kira besar ok bagi kanak-kanak yang duduk di dalam tempurung kelapa di KMKN tu.


Ni la CEO KUPANG ENTERPRISE (nama syarikat kami) [termasuk mat puisi tau]

*dari atas, - masni, petom dan fyt-*

nak tau mat puisi kerja apa?.. hmm.. senang je. peniaga pasar malam dan penjual nasi lemak. ok. cerita nasi lemak dulu. sangat-sangat best.!. untuk pengetahuan, tiada modal dikeluarkan tau. mcm ni, kami just tolong jualkan nasi lemak yang keluarga siti fitryah tu buat. mereka hanya ambil cost sebanyak 80 sen utk sebiji nasi lemak. ~~mat puisi panggil biji sebab nasi lemak kedah macam buah epal~~ so, kami hanya ambil 20 sen dari harga nasi lemak yang kami jual. sebiji nasi lemak = RM1.00. murah kan.. mesti kalian tertanya-tanya, berbaloi dan untung ke?.. MESTILAH!.. kat KMKN tu, ada lebih kurang 1000 pelajar. dah la jual pagi2 hari jumaat dan sabtu, (hari cuti kedah), so, perut tu memanglah lapar giler.. so, kami jual nasi lemak tu anggaran dalam 400 bungkus. jadi, kira punya kira, untung dapat RM80. memang sikit. tapi cube korang darab (10 bulan x 4 minggu) disepanjang kami memerap di KMKN. kiralah sendiri..

~~sangat berbaloi bagi pelajar yang selalu dapat makan free kat KMKN tu..;)~~

pagi-pagi, mat puisi la yang membanting tulang empat kerat ni pergi gagahi mengetuk setiap bilik yang ada, mcm peminta sedekah.. ;). suka buat2 muka kesian, mintak kawan2 beli nasi lemak.. kadang-kadang tu, malas nak jalan ke setiap bilik, duduk je kat aras, mesti ada orang yang akan berlari-lari dengan boxer ''awww'' nye, pergi mendapatkan nasi lemak yang mat puisi jual. sangat membanggakan ok..!

sampaikan satu masa, mereka panggil, **amri bahruji mat puisi nasi lemak..!..**

panjang giler kan nama tu. huhuhu.

perniagaan kedua iaitu pasar malam. cerita ni agak tidak memberangsangkan la bagi mat puisi sebab sgt penat tau. hasil nye pun x la besar sgt mcm jual nasi lemak. --ringkasan je tau-- kami jual pisang goreng, cendawan goreng, keropok lekor, kentang goreng, sosej, dan nugget. kirenye, mcm2 la kami jual.. ;). untung, berdasarkan kiraan, adalah dalam RM1000.. ok la kan.. bahagi 4, dpt la sorang rm250.. byk tu.. siap bole shopping kat padang besar lagi.. wakakaa...

~~kali ni melalut mat puisi sgt jauh doe~~

wow..! rupa-rupanya aku kerja part time la selama ni..

.terima kasih kepada Nasyrah Aziz kerana menjadikan mat puisi pekerja di bawah majikannya.

S elain part time kat matrik dulu, mat puisi ada juga kerja2 part time. tetapi, mat puisi x tahu sebenarnya ni kerja part time sbb mat puisi rasa nak tolong orang. sebab kawan mat puisi iaitu naysrah aziz minta tolong utk hantar dan ambil dia utk dia pergi kerja. dia menjadi guru tuisyen di salah sebuah institusi kekeluargaan betul-betul di hadapan KK9 ni. dekat je. duit minyak pn x sampai 50 sen.. hahaha.. org kata, demi kawan, tolong tetap tolong. satu tanggungjawab.!

mat puisi bukan apa, rasa terharu sgt, di saat terdesak memerlukan duit ni, mat puisi rase RM40 yang mat puisi dapat sgt2 berharga. boleh la makan tanpa pinjam n meminta simpati kawan-kawan utk belanja.. sobs3.. betul. REALITI..! dah 5 hari makan atas simpati kawan-kawan.

**terima kasih kawan-kawan kerana sentiasa ada di sisi mat puisi. sayang kalian**



ni la duit y kawan mat puisi bagi tu. akan diguna dengan sebaik mungkin. ;)

so, tahukah anda, secara tidak langsung mat puisi telah memulakan kerjaya sebagai penghantar manusia dalam tempoh terdekat ini. mana tidaknya, hantar kawan-kawan pergi balik kampung (sampai ke stesen u je), temankan makan, beli topup, withdraw duit, dan macam2 lagi. bukan apa, ni semua adalah pelaburan untuk masa hadapan.

==kita buat baik sekarang, bila kita susah nanti, kita carilah mereka==

tapi ada juga kawan yang buat2 x tau bila kita susah. xpe la. mungkin sebilangan mereka masih belum sedar akan kebaikan mat puisi. mat puisi langsung tidak hairan. ;)

hmm.. post ni bertujuan untuk memberitahu bahawa mat puisi sebenarnya sudah pandai berdikari mencari wang sendiri dan tidak terlalu bergantung kepada orang. tapi kalau dah terdesak tu, kenalah cari juga mereka yang menyayangi diri ini..;).. selalu orang pandang rendah kat mat puisi sebab mereka sangka mat puisi ni mcm budak-budak, x matang, dan ngade-ngade. biarlah apa mereka nak kata, mereka akan tahu mcm mana mat puisi sekiranya mereka betul-betul memahami mat puisi. ;)

sekian idea minda pada petang ini. salam.. ;).

hey..!! dah nak abis exam la.. ;)

pelikkan dunia ni..

R asa-rasanya, baru je seminit lepas mat puisi kene marah dgn pembantu mahasiswa (PM) Kolej Kediaman Kesembilan (KK9) Universiti Malaya (UM) sebab mat puisi terlampau baik sangat. tak pernah buat salah. mane x nye, mat puisi je yang volunteer tanye soalan setiap kali habis seisi ceramah daripada org2 pejabat UM.. katanya, kalau x tanye, habislah mati kene baham dek PM-PM y sore mcm harimau kumbang merah tu. hahahaa..

x tau la,.. memang dah jadi adat mat puisi utk selalu bertanya. kalau ada apa-apa soalan y menyumbat ruang fikiran ni, mesti nak tanye. kalau x tanye tu, memang x bole.. rasa berdosa giler.. betul. x tipu. tanyalah kawan2 mat puisi kat matrik dulu. sapa y paling bnyak tanya. kadang2 tu, terpaksa compete ngan member lain sbb masing2 nak tanye cikgu2..

hmm... berbalik pada cerita utama, --mat pusi suke malalut x tentu arah-- dah setahun mat puisi bermastautin kat KL ni. mcm2 kisah mat puisi lalui. pelbagai ragam haiwan dan keraguan manusia mat puisi jumpa. pening kepala..! kalau ada masa, mat puisi cerita..!

memang mat puisi akui, berada di alam kampus sgt2 mencabar. telah berlaku pergolakan sahsiah di sini. kalau dulu, mcm mane sibuk nye kite merencana aktiviti, wjib assignment dan study didahulukan. tapi dunia menjadi lain. banyak sgt rona-rona ''melalaikan'' mat puisi ceburi. tapi, ini adalah pilihan, kehendak, dan naluri yang mat puisi pilih.

perubahan...!! paradigma bebeh!!...


so, mat puisi kena tabahkan hati dan mula bangkit pada seisi depan..!

terasa la juga diri ini sangat2 bodoh apabila pointer sem 1 yang lepas sgt2 menegecewakan dan pointer sem 2 ni pn x tau la dpt brape (rase2 nye, ade perubahan. InsyaAllah) . study tu memanglah study. jawab tu haruslah kena jawab. tapi, study dan jawapan nye ntah hape2... faham x?... ~~bermonolog sekejap~~

hey..!! dah abis exam la..

betul tu amri. memang da habis exam sem 2 ni. kali ni, mat puisi lebih yakin dan tenang jawab exam sebab hampir jumpa formula digital hati mcm mana cara nak belajar dan faham notes y menimbun. **walaupun last minute.. :D** mana x nye, just ambil 4 paper je sem ni. sikit je kan.. ini semua kesan silam sem1 la.. dpt result y mcm gamp~~~~. sory. mat puisi x pandai nak maki. :) harapan utk sem 2 ni, mintak2 la pointer tu lebih baik dari y sebelum nya. xde la pecah jantung mak tgk result nnti.

''mak, jangan risau tau. anak bongsu mak tetap yakin dapat membanggakan mak..! ''

mak selalu call, beliau selalu ckp, study betul2.. solat jgn tinggal. mak selalu doakan adik. ari tu beliau bagi mesej ni kat mat puisi..

''salam.. dek, esok g exam keluar n masok dewan ngan kaki kanan baca doa muga di permudah Allah menjawab soalan. mak sentiasa doa kan mga adk berjaya dunia n akhirat amin''

berderau tengkuk mat puisi bila baca mesej mak. mat puisi baca satu persatu butir perkataan itu. fahami sedalam-dalamnya. tidak sesekali mat puisi terlepas pandang setiap baris perkataan tersebut. lantas, mat puisi hampir menangis. merintik di pipi. TERHARU. beliau memang sgt2 mengharapkan anak-anaknya berjaya. terutamanya aku. anak paling last masuk IPT. so, harapan itu setinggi gunung..!. xpe mak.


ini MOHAMAD AMRI BIN BAHRUJI, di akhirat nanti akan memikul nama berbinkan AMNAH BINTI MOHD NOOR pasti akan berjaya. InsyaAllah.

tidak untuk tahun pertama ini. tetapi percayalah, akan ku yakini beliau dengan seemas doa bertatahkan senyuman.

baiklah, sampai di sini sahaja entry kali ini. mungkin kalian anggap mcm sampah je post ni, tapi rangkuman hati mat puisi semuanya terselingdung disebalik ayat-ayat mat puisi. kalian kena faham betul-betul setiap kata-kata mat puisi ni.

p/s: post ini siap ketika mat puisi sedang menghitung hari menuggu detik paper Business Statistics yang menjadi igauan mahasiswa di fakulti mat puisi..!